23
Mon, Oct
0 New Articles

Zabytki
Typografia

Prawdopodobnie ratusz postawiono w 1276r. Ówczesnym zwyczajem służył nie tylko celom administracyjnym ale pełnił też funkcję domu handlowego, gdzie przyjezdni kupcy wystawiali swe towary.

W 1524r. podjęto decyzję o modernizacji drewnianego ratusza. Postawiono masywne ściany, sklepienia, dwa pomieszczenia na sól, winiarnie oraz pomieszczenia administracyjne dla burmistrza i Rady. Przyległe do ratusza drewniane kramy mięsne i chlebowe rozebrano i wzniesiono nowe, z kamienia i cegły. W latach 1551-1581 zamożne już wówczas miasto przystąpiło do rozbudowy pierwszego i drugiego piętra, na którym umieszczono dużą i małą salę posiedzeń Rady oraz rozbudowy pomieszczeń handlowych wokół trzech ścian ratusza. Na piętrze znajdowała się waga miejska będąca ważnym elementem transakcji handlowych. Była tu też remiza strażacka, korzystająca z zaślepionego ujęcia wody, wieży i specjalnego dzwonka strażackiego informującego o wybuchu ognia i wzywającego wszystkich mieszkańców do pomocy. Na drugim piętrze po północnej stronie mieściła się wielka sala, gdzie w czwartki odbywały się tygodniowe jarmarki. Kroniki podają, że zgodnie z nowym statutem miejskim w 1661r. w ratuszowej winiarni, jako jedynym miejscu w mieście można było uprawiać hazard, a w 1702r. J. A. von Szaffgotsch wraz z żoną przyjęli w salach ratuszowych przysięgę wierności i poddaństwa od gryfowskich mieszczan. W ratuszu odbywały się też występy komediantów i artystów, podczas których zbierano pieniądze na renowację gałki. W latach 1820 w górnych pomieszczeniach znajdował się królewski sąd miejski oraz urząd podatkowy, kiedy oddano w 1816 r. pod gryfowską jurysdykcję osady leżące pomiędzy Gierczynem i Olszyną. W roku 1886 ratusz stał już w swojej dzisiejszej wielkości, a w 1888 została wykończona wieża. W XIX w organizowano tu Targ Przędzy produkowanej w Gryfowie. Co ciekawe, do środka można było wjechać powozem, aż do początku XX w, kiedy zlikwidowano szerokie półkoliste wrota. Główne wejście do ratusza było zawsze zlokalizowane od strony południowej, co zostało zachowane do naszych czasów. Stan techniczny murów i zwieńczenia nie był idealny, o czym świadczą poważniejsze renowacje przeprowadzone kolejno w latach: 1698, 1745, 1777, 1801, 1857. Główną przyczyną szkód były burze i uderzenia piorunów. W lutym 1743r. w nocy z balustrady wieży spadła kamienna kula przebijając dach ratusza. Gryfowianie przyjęli to jako zły znak łącząc go z czasem śmierci Jana Kaspra Prentzlera kupca i prokonsula gryfowskiego. Niemieckie źródła podają, iż wieża po wielkiej ilości napraw została ściągnięta w 1877r. i miasto nie miało wieży przez 13 lat. Obecnie po licznych przebudowach i remontach zabytkowego wystroju ratusza zostało niewiele; XVIwieczne sklepienia kolebkowe i krzyżowe piwnic oraz XVII wieczne na pierwszym piętrze.

g-080d W 1929r. Podczas remontu doszło do pożaru, w czasie którego spłonęła ratuszowa wieża. Zniszczony zabytek został odbudowany w ciągu trzech miesięcy według projektu znanego architekta Hansa Poelziga, który zachowany jest do dzisiaj. Według jego projektu zbudowano m.in. Zakłady Chemiczne w Lubaniu, salę widowiskową w Berlinie, teatr w Salzburgu, kościół w Małuszowie itd. Nie wiadomo czy pamiątki składane podczas remontów w gałce na kopule wieży przechowywane przez stulecia przetrwały, czy padły pastwą płomieni.

ga204246Obecnie, jak widać ratusz ponownie wymaga niezbędnych napraw i remontów aby mógł cieszyć swoim widokiem licznie oglądających go turystów.

 

Autorem niniejszego tekstu jest Barbara Baszak.

Dodaj komentarz